Alternative lifestyle

Mijn resultaat van de fotowedstrijd van de Amsterdamse fotoacademie. Het onderwerp van dit jaar was ‘Your view, your world’. In dezelfde periode werd mijn tante erg ziek. Als kleine meid spendeerde ik uren op de zolder in haar huis om te schilderen en te knutselen. Tijdens de ingelaste pauzes dronken wij thee uit grote theemokken (en echt alleen grote mokken). Wij konden tijdens deze pauzes uren praten over onze creatieve kijk op de wereld. Om deze reden wil(de) ik dit album aan haar opdragen:

 

Geachte juryleden,

Mijn naam is Mia Weerdesteijn en ik ben 20 jaar oud. Ik ben eerstejaars studente Wijsbegeerte aan de Universiteit van Utrecht.

Tijdens mijn familievakantie in 2009 besloot ik om mee te lopen met mijn vader richting een verlaten spoorwegovergang in Denemarken waar hij foto’s van wilde maken. Op een zeker moment gaf hij mij zijn Olympus E300 en liet hij het verschil zien tussen kikvors- en vogelperspectief en wat voor invloed dit heeft op schaduwen. Ik was meteen verkocht voor extra praktijklessen in de fotografie.

Nu zo’n negen jaar na dato kwam een goede vriend met het nieuws dat de Fotoacademie een wedstrijd organiseerde voor jongeren in mijn leeftijdscategorie. Zo hier: My view, my world.

Ik ben enorm fan van de alternatieve kledingstijlen. Zo probeer ik elke dag kleding bij elkaar de matchen om tot een gothabilly stijl te komen.  

Ik merk dat er veel verschillende dingen gezegd en gedacht worden over alternatievelingen. Er heersen verschillende vooroordelen over hen en de aannames over hun toekomst zijn snel gemaakt. Wat wordt er van hen verwacht? Hoe moeten zij zichzelf op de ‘normale’ manier inpassen in de hedendaagse maatschappij? Moeten zij zich anders gaan kleden en gedragen dan hij/zij wilt zijn? Deze vragen volgde al snel toen ik mij afvroeg hoe mijn leven en het leven van een alternatieveling eruit ziet.

Met mijn vijf foto’s wil ik graag laten zien wat ik regelmatig om mij heen zie gebeuren als je rondloopt zoals jij je prettig voelt. Tevens wil ik met deze vijf foto’s laten zien wat wij te horen krijgen wanneer wij bijvoorbeeld over straat lopen, solliciteren voor een baan of een droom achterna gaan. Beoordeel een boek nooit op zijn kaft.

Wat ik graag nog wil meegeven is dit: de wonderen die wij zien of meemaken zijn niet anders dan die van anderen. Laten we deze samen beleven, want de wonderen zijn de wereld echt nog niet uit.

Ik wil dit werk graag opdragen aan mijn lieve tante Trudy. Trudy: mijn tante die ik heb leren kennen als een vrouw die zich nooit liet vertellen hoe zij haar leven in moest richten, hoe zij zich moest gedragen en hoe zij zich moest kleden om te passen in haar omgeving. Dankjewel voor alles dat jij mij tot nu toe hebt meegegeven en voor alles dat ik tot nu toe heb kunnen leren van jou.